banner1

BİST
ALTIN
DOLAR
STERLİN
EURO

Bazı işler vardır, sevilmeden yapılmaz; örneğin askerlik, öğretmenlik böyledir, çalışanlar kazançlarıyla övünmez, yaşamlarıyla mutlu olurlar.

Çünkü işleri onların yaşamlarıdır.

Bir ölçüde ise esir olmuşlardır.

Özel hayatları yoktur.

Gazetecilik de böyle bir iştir, sıradan memurluğa benzemez, heyecan duymayan, zamanını fazlasıyla işine ayıramayan insan, gazeteci olamaz.

Bu yüzden pek çok değerli arkadaş, erken yaşlarda işlerini bırakmışlardır.

İyi bir gazeteci için önemli olan, alacağı ücret değildir; bağımsızlığıdır, yazdıklarının yayınlanmasıdır.

Onlar için para ikinci planda gelir.

Bugün oldukça düşük ücret almalarına rağmen gece yarılarına kadar çalışan pek çok genç gazeteci vardır.

Hatta bir kısmı kadroya alınmamış, sosyal güvenlikleri de sağlanmamıştır.

Ama onlar gazeteci olmakla övünür, sakınmadan her işe koşarlar.

Gazetecilik, bir yaşam tarzıdır.

Her şey para ile ölçülmez.

Bir gazeteci için önemli olan, okurla buluşmak, sorunları gündeme getirerek halka hizmet etmektir.

Mesleğe başladığımız yıllarda iş sabah dokuzlarda başlar, gece yirmi dörtlerde biterdi.

Kimse bundan rahatsız olmazdı, çünkü tatil günleri dahil günün her saatinde haberle buluşmak olanağı vardı.

Gazeteler genellikle kendi personelini yetiştirmeyi de tercih eder.

Doğru olanı da budur.

Tanınmış ve toplum tarafından benimsenmiş pek çok gazeteci kendini yetiştirmiş, mesleğin kurallarını benimsemiş kişilerdir.

Kuyruklu yıldız gibi parlayanların

kısa ömürlü oldukları görülmüştür.

Gazetecilik sıradan bir iş kolu değildir,

bağımsız olmak, toplumda kabul edilmek ve bir ekip içinde yer alabilmek yeterlidir.

Okuduğunuz bu satırları 25 Haziran 1996'da kaleme alan Nezih Demirkent, bizler için bir başöğretmen gibiydi.

Kurucusu olduğu Dünya gazetesinde haftada bir mesleki konuları işlediği "Salı Yazıları"nı büyük heyecanla bekler, kesip saklar, tekrar tekrar okurdum.

Her bir yazısı rehber niteliğindeydi benim için.

Anadolu’daki gazete ve gazetecilere değer verir, sorunlarını dillendirir, haklarını arardı üstat.

Mesleki örgütlenmeye önemser, teşvik ederdi.  Gazeteciler Federasyonu'nun temelleri onun liderliğinde Gazeteciler Cemiyetinin ev sahipliğinde Balıkesir'de atılmıştı. Mütevelli heyetinde bir dönem bizimde bulunduğumuz Türkiye Gazeteciler Cemiyetleri Vakfı da öyle. Üstat gittikten sonra her şey tarumar oldu!

Kendisi de muhabirlikten geldiği için basın emekçilerinin ayrı bir yeri vardı gönlünde. Bunu da vefatından sonra kurduğu gazetesini çalışanlara bırakarak tescilledi kızı Didem Demirkent.

Yaşasaydı ve gazeteciyle şarlatanın ayırt edilemediğini görseydi üstat, yüzlerine tükürmezdi belki, ama "yazıklar olsun sizin izanınıza..." derdi!

Türk basınının duayeni, Anadolu gazetecilerinin hamisi ve ekonomi basınının temel taşı Dünya gazetesinin kurucusu Nezih Demirkent'i saygı, özlem ve rahmetle anıyorum.

Mekanı cennet olsun...

O vakit gökten üç elma düşsün;

Karanlık hikâyesi olup da aydınlıktan korkarak iblisle yol arkadaşlığını kendilerine reva görenlerin başına!

Selâmetle.

 

Yorumlar
Adınız
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.