banner1

BİST
ALTIN
DOLAR
STERLİN
EURO

BALIKESİR’de, Bandırma ve Edremit’te..

Etkili, yetkili veya sokaktan kiminle görüşsem, karşılaşsam..

İki kelimelerinden biri “gazeteciliğe çamur atmak” oluyor!

Gazeteciliğe diyorum
çünkü
ayırt etmiyor kimse iyiyle kötüyü, güzelle çirkini.

Sorup soruşturmuyor da..

Elmalardan biri çürükse, hepsini aynı kefeye koyuyor!

Atıyor topu bizim camiaya; “ayıklayın kardeşim” diye hesap soruyor üstüne üstlük. 

Bak güzel kardeşim!

Ayıklayacağız ayıklamasına da sen bize hiç yardımcı olmuyorsun ki..

Hem “çamur atıyor” diyorsun, hem de eli kirli olanı seviyorsun!

Hem “yatak odama giriyor” diyorsun, hem de pencere ve kapınla birlikte cüzdanını açıyorsun!

Hem “tehdit, şantaj” diyorsun, hem de “bana dokunmayan yılan bin yaşasın” diyerek besliyorsun!

Hem “böyle gazetecilik, habercilik mi olur” diyorsun, hem de “bugün kime çamur attı” diye herkesten çok merak ediyorsun.. Uyku girmiyor gözüne “ilk ben bileyim, göreyim” hevesinden!

Hatta bununla da yetinmiyor, kıs kıs gülüyorsun!

Arkadaşım, dostum dediğin kişiyle ilgili habere, pardon siparişe; "Amma da güzel geçirmiş.." gözüyle bakıp keyif alıyorsun.

Bu kadarla kalsan iyi..

İspiyonculuk da yapıyorsun.

Ayrıca yazılanı çizileni görmeyene gösteriyor, bilmeyene duyuruyor bire on katarak anlatıyorsun.

Dedikoduyu da seviyorsun ya.

Hem başkasının üzülmesi, senin sevincin.. Acısı mutluluğun oluyor ya..

Hem nasıl olsa yılan seni sokmuyor ya.. ‘Sıkıntı yok’ diyorsun!

Sıra sana gelince de, çok af edersin ama, ciyak ciyak bağırıyorsun..

Bak güzel kardeşim!

Ben  kabahati, çamur atanda, özel yaşama alanına girende ve  tehdit, şantajla çıkar sağlayanda bulmadım, bulmam da..

Onların işi, mesleği(!) bu...

Sen verdikçe parayı coşacaklar, attıkça atacaklar çamuru!

Eğer sen tıklamasan... okumasan... izlemesen... beğenmesen... görmemezliğe, duymamazlığa gelsen...

En önemlisi bilmeyene de duyurarak yardım ve yataklık etmesen var ya..

Namerde muhtaç kalırlar...

Sonra ne mi olur;

Hem sen kurtulursun, hem camia, hem şehir, hem ülke..

Sözün özü;  

Bir camiayı aynı kefeye koymadan önce kendinize şu sorun: 

Biz bu işin neresindeyiz.

Evet sen neresindesin bu işin..

Bir düşün bakalım ey belediyeci, ey siyasetçi ve iş insanı kardeşim. 

Arz-talep meselesidir her şey..

Unutmayın bunu!

Hem öyle işini iyi yapanla yapmayanı ayırt etmeden, tüm gazetecileri aynı kefeye koyup çamur atmadan önce, ellerini semaya açar gibi açıp bir bak bakalım ne alemde!

Selâmetle..

 

Yorumlar
Adınız
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.